Recensie: Het verhaal van de gelaarsde poes – Beatrix Potter

Dit manuscript heeft meer dan 100 jaar in een laatje gelegen en Beatrix Potter had het – op een paar tekeningen na – niet geïllustreerd. Dit verhaal is nog nooit eerder gepubliceerd. Het is nu pas voor het eerst als boek verschenen. Quentin Blake heeft het, in geheel andere stijl dan Beatrix Potter, geïllustreerd.poes3

Inhoud
Er was eens een lief, braaf, zwart poesje …
Tenminste, dat denkt haar baasje, een aardige oude dame. Haar poesje Kitty ging niet net als andere poesjes ’s nachts op pad. Tenminste, dat denkt haar baasje. Het washok waar Kitty sliep was veilig dicht, en toch …. Op sommige ochtenden kwam ze naar buiten met een zwart kinnetje, of leek haar staart dikker, of krabde ze ineens.
Kitty’s stoute plannetjes werkte zo: als zij ’s nachts op pad ging, nam Pinkie haar plaats in totdat ze weer thuiskwam.
Op een nacht wilde Pinkie niet de plaats van Kitty innemen, maar wilde ze mee op jacht. Samen gingen ze naar Jetje, een lapjeskat, om een luchtbuks te lenen. Maar schieten met een luchtbuks was toch nog heel moeilijk, hij ging heel vaak af, maar niet een keer had ze een muis te pakken. Pinkie vond het maar eng en was ‘m allang weer gesmeerd. Onderweg beleefd Kitty nog veel meer grappige avonturen.
(En ondertussen kreeg Pinkie thuis haar ontbijt, terwijl het baasje zich afvroeg hoe het kinnetje van haar Kitty toch zo zwart was).
Kitty ging verder met stropen, ze was immers een geboren jager, toch?! Tot ze in één van de vallen van heer Vos belandde. Haar tenen in haar prachtige gevoerde laarzen zaten hartstikke klem. Ze kon niet meer weg. Na een paar uur kwam heer Vos eraan, maar die leek wat anders van plan dan alleen maar Kitty te bevrijden. Gelukkig had Kitty nog een luchtbuks. Heer Vos dacht dat het verstandiger zou zijn om Kitty nog een poos vast te laten zitten om de volgende dag terug te komen. Gelukkig kwam Vrouwtje Plooi op haar pad en het lukte haar om Kitty te bevrijden.
En toen besloot Kitty: Nooit van mijn leven ga ik nog stropen!
poes2Persoonlijke mening
Toen ik het voor het eerst las vond ik het best moeilijk om mijn aandacht bij het verhaal te houden. Juffrouw Kitty had diverse namen: haar baasje noemde haar Kitty. Kitty noemde zichzelf Juffrouw Catherine St. Quintin. Jetje noemde haar Q en Pinkie noemde haar Squintums. Deze namen worden in het hele boek door elkaar gebruikt en met al die andere personages die in dit boek voorkomen was het toch lastig om goed in het verhaal te komen en het goed te blijven volgen. Als je er eenmaal in zit is het verhaal heel grappig, zoals bijvoorbeeld de onhandigheid met de luchtbuks die grappige situaties opleveren. Of dat haar baasje echt niet doorheeft dat een ander poesje de plaats van Kitty heeft ingenomen.
De tekeningen van Quentin Blake ondersteunen het hele verhaal. Op bijna elke bladzijde zijn ook één of meerdere tekeningen afgebeeld die heel goed bij het verhaal passen.

Titel: Het verhaal van de gelaarsde poespoes1
Auteur: Beatrix Potter
Illustrator: Quentin Blake
Vertaald door: Joukje Akveld
Uitgeverij: De Vier Windstreken
Aantal pagina’s: 72 pagina’s
Leeftijd: 4-6 jaar
ISBN: 9789051165777
Verschijningsdatum: september 2016
Prijs: o.a. te koop bij Bol.com voor € 18,95Bewaren

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s