“Daan I am your father” –diep ademend geluid-

Volgens mij was ik 8 of 10 jaar oud toen ik voor de aller eerste keer de film “Star Wars a new Hope” zag. Mijn ouders hadden nog niet zo lang een kleuren TV en het apparaat was vast niet zo groot als het monster wat nu mijn huiskamer domineert. Maar ik weet het nog heel, heel goed. Sterker nog, ondanks het kleine TVtje en gebrek aan 4k beeldkwaliteit en dolby digital 7.1, was Star Wars voor mij (net zoals voor vele andere) een levensveranderende ervaring.  Tot op dat moment bestond mijn wereld vooral uit kinderfilms zoals “Pippi Langkous” en veel gebroeders Grimm vertalingen op de Duitse TV. (Een van de voordelen als je in Limburg woont) En dat maar met mondjes mate, want mijn ouders wisten in 1980 al dat te veel TV kijken vast geen goed idee zou zijn voor jonge ontwikkelende kinderen. Krijg je vierkante ogen van zeiden ze dan. Maar dat er zoiets kon bestaan als science fiction, dat kon mijn kinderbrein niet bevatten.

Vanaf dat moment, was ik verslaafd. Nee, nee, ik ben niet zo gedreven dat ik in een kostuum met plastic lichtzwaard uren lang voor de bioscoop ga staan om 20ste herhaling van de inmiddels wereldberoemde saga te kijken. Maar vanaf dat moment verkoos ik steevast een “sifi” film over een goede drama, oorlogsfilm, of tranentrekker. En het mooie aan vader zijn is dat je je eigen hobby’s en interesses zonder gêne mag overbrengen op je kinderen. Ik heb dan ook met veel anticipatie gewacht op het moment dat mijn oudste zoon Daan de leeftijd bereikt had bereikt waarop deze film ook voor hem geschikt is. Een tijdje geleden was het dan zover!

Tijdens de Meivakantie had ik Daan beloofd met hem samen een leuke avond door te brengen. Mama bracht de kleinere kindertjes naar bed en vertrok met dochter Vera naar boven voor een meidenavond. Je weet wel na een bad elkaars haren kammen, maskertje op, nagellak, etc. Al die dingen die wij mannen wel kunnen waarderen, zolang we er maar niet op hoeven te wachten. Daan en ik hadden de hele huiskamer voor ons alleen. Netflix stond al aan, het volume stond op bioscoop sterkte (Buren waren toch op vakantie) en de bak chips en popcorn waren al klaar. En daar gaan we! “A long time ago in a galaxy far, far away…”. Wat volgt is een twee uur durende adrenaline kick voor Daan die gedurende de gehele film waarschijnlijk slechts 5 minuten zijn mond heeft kunnen weerhouden om niet van verbazing open te vallen. Niet slecht voor een film die zo oud is als zijn pa, toch? Het was een overweldigend succes waar mama en ik samen enige tijd voor hebben moeten boeten door te moeten luisteren naar hoe onze oudste met een virtueel lichtzwaard door zijn slaapkamer rent en vecht om Darth Vader te verslaan. Ach, kunnen we hem ook niet kwalijk nemen.

Ondanks haar eigen aversie voor science fiction, kan Miranda zo’n mannenavond best waarderen. Ze vindt het leuk als alle kindertjes soms een beetje extra individuele aandacht krijgen. En een mama die ziet dat haar kindertjes het naar hun zin hebben, wil nog wel eens iets extra’s doen. Zeker zo’n gekke en lieve mama als Miranda. Dus op de avond van de voorstelling van “The Empire Strikes Back”, komt ze ineens met een grote doos aanzetten van “www.Ditverzinjeniet.nl”. Deze zette ze op tafel met de opmerking om hem pas halverwege de film open te maken. Hierop keken Daan en ik elkaar even aan, trokken onze schouders op en gingen languit op de bank liggen om film te kijken. Natuurlijk had ook deze film hetzelfde effect. Na een uur in de film, riep de overenthousiaste jonge plots een plaspauze af met de woorden “Zet op pauze, moet plassen! Houd het niet meer.” Terwijl hij hiervoor even snel de kamer uit ging, wierp ik nieuwsgierig een blik in de geopende doos die we aan de kant geschoven hadden. Mama had niet gezegd dat we hem samen moesten uitpakken. Wat ik daar aantrof was tegelijk super praktisch alsook dol komisch. In de doos zat netjes opgevouwen een bruin kleurige (Obi-Wan-Kenobi-kleurig) , oversized badjas met daarop het embleem van de “rebel alliance”. Miranda vond al langere tijd dat ik echt niet meer op zaterdagochtend in uitsluitend een pyjamabroek de voordeur mocht open maken voor de postbode. Een badjas stond dus al langer op het verlanglijstje. En met deze Rebel Alliance badjas van http://www.Ditverzinjeniet.nl had ze een schot in de roos. … En ook dit keer heeft ze ervoor moeten boeten. Niet omdat Daan op zijn kamer luidkeels Star Wars scenes aan het naspelen is, maar omdat hij en zijn vader dit in de huiskamer samen doen, beide gekleed in een badjas en beide zwaaiende met denkbeeldige lichtzwaarden. “Daan, I am your father!”.

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s